Shkruan: Heset Zymberi
( Skicë poetike letrare)
Qyteti zgjohet çdo mëngjes me të njëjtin ritëm. Rrugët mbushen me hapa, sheshet me zëra dhe fytyrat me buzëqeshje. Por jo çdo buzëqeshje është e sinqertë. Ka sy që të shohin me admirim, ndërsa zemra e tyre digjet nga smira. Ka duar që të shtrëngojnë fort, por sapo largohesh, janë të parat që hedhin gurin e fjalës.
Njeriu ka mësuar të fshehë fytyrën pas një maske. Një maskë mirësie, një maskë respekti, një maskë miqësie. E megjithatë, era e së vërtetës vjen gjithmonë. Ajo i rrëzon maskat dhe lë zbuluar karakterin.
Kam parë pemë që përkulen nga pesha e frutave, por nuk ankohen. Kam parë lumenj që rrjedhin pa zhurmë dhe ujitin brigje që nuk i falënderojnë kurrë. Vetëm njeriu, ndonjëherë, lodhet duke numëruar suksesin e tjetrit, në vend që të ndërtojë të vetin.
Është e çuditshme… ata që flasin më shumë për sinqeritetin, shpesh janë të parët që e tradhtojnë atë. Ata që predikojnë dashurinë, mbjellin përçarje. Ata që kërkojnë besim, nuk dinë ta ruajnë.
Por jeta ka një ligj të heshtur: e vërteta ecën ngadalë, ndërsa gënjeshtra vrapon. Në fund, lodhet gënjeshtra, jo e vërteta.
Prandaj mos u trishto nga njerëzit me maska. Maska nuk është fytyrë, as karakter. Ajo është vetëm një strehë e përkohshme për ata që nuk kanë guximin të jenë vetvetja.
Dhe kur koha të fryjë si erë e fortë, maskat do të bien. Atëherë do të mbeten vetëm fytyrat e vërteta dhe vlera e atyre që nuk patën nevojë të fshiheshin kurrë./Gjilani INFO/
