Sadete Ternava Osmani
Me kujtohet që në biologji mësonim (po parafrazoj), që te qeniet e gjalla, në këtë kontekst te njeriu, nëse sistemi imunologjik është normal e i shëndetshëm ai nuk i sulmon qelizat e veta, por i mbron ato.
Ky mësim të cilin mund ta shfrytëzoj si paranteze, shkelqyeshëm i përshkruan inatet, zilitë, urretjet e xhelozitë, të cilat ndodh t’i shohim brenda disa rretheve “shoqërore”, disa institucionëve shkollore e akademike, se për ato partiake, as mos të flasim.
Në partitë politike vlojnë edhe kur nuk ka çka të zihet.
S’ka harmoni, s’ka përkrahje, s’ka risi. Prandaj s’ka biseda për prijës të tjerë dhe për ndonjë rreze shprese për zgjedhjet e ardhshme. Etiketimet “hajt se unë i di të gjitha dhe unë vendos për shtëpinë time” tashmë i takojnë historisë kur ndonjë plak i shtëpisë me tru sklerotik jepte urdhëra e të tjerët për shkak të traditës i bindeshin dhe kështu kjo traditë koti vazhdonte.
Tash duhet filluar debat modern pa u frikësuar se shkaktohet anarki e jo të vazhdohet avazi me ligjërata nga plaku i shpisë e i katunit.
E kuptoj që pushteti është i ëmbël, por kur e keni pasë mundesinë e s’keni bërë gjë përveç adhurimit për veten tuaj, atëherë lëshoni rend.
Populli është lodhur nga admirimi që i keni bërë e po i bëni vetës tuaj, familjeve tuaja e paragrupeve qarkore të paditura. Populli do ta ndiej dijen, kulturen, kujdesin, sjelljen, mirëqenien dhe rehabilimin e tyre. Do që t’i këtë në krye njerëzit që ua kuptojnë brengat e dertet të cilat janë plot, aq shumë. Qe p.sh. shtatori në derë e një problem i patejkalueshëm dhe pa strategji afatgjate për qeverinë qëndrore e lokale është halli i familjarëve e fëmijëve me aftësi të kufizuar. Ende shumë shkolla pa mësues mbështetës, pa asistentë, pa hapësira e mjete adekuate didaktike, pa tualete, pa qendrime ditore etj., etj.
Tash pas shpalljes së datës se zgjedhjeve për vitin 2025, disa partiakë “të devotshem”, të cilët nga zgjedhjet e kaluara ende i kanë të lënduara nofullat nga premtimet, le të ulen vetë e t’i ngrisin të tjerët që dinë t’i adresojne problemet e lartpërmendura, e që i kuptojnë më në thelb se çka është reforma, përparimi e rezultati e mos t’i thellojnë problemet nga riciklimet.
Umberto Eko këto situata i përshkruan si krizë e ideologjive, krizë e partive dhe individualizem i shfrenuar ku vështirë mund ta gjesh një yll polar ndersa shumë lehtë gjen yje dhe yllka./Gjilani Info/
