Sadete Ternava Osmani
Kam menduar që tortet e thjeshta më shumë sheqer kanë dalë prej përdorimit, por jo. Edhe sot vazhdojmë t’i konsumojmë se ëmbëltoret ende na i ofrojnë pothuajse të njejtat, me veç pak glazure mbi to, sa për të thënë se janë më të bukura. Janë po ato, sidomos nëpër dasma.
Kjo s’është e rendësishme fare kundrejt gjërave tjera që s’po ndryshojnë, sepse kur flasim për dasmat e sotme, sociologet kanë punë. P.sh. po m’bën përshtypje edhe stili i frizurave shumëkatëshe të nuseve, që kam menduar se mas luftës u patën thjeshtësu. Edhe sot frizurat hijerenda nga tre kat qenkan kogja trendi. Per grim s’po flas pasi që grimi është bërë çështje globale dhe garim ndërkombetar, ndërkaq dimijat 12 metra e dallamat që po kushtojshin sa gati një kuzhinë e mirë, ishin mandatore, a unë e bindun që bile që nja 10 vjet vajzat tona i kanë heq prej listës së brendeve të pëlqyera. Nejse.
Vjen me radhë ari, dhe për çudi shumë i përfoluri e i çmuari, qysh në kohën e rinisë sime – qysteku (qosteku) dy metresh, i përcjellë nga pesëlirëshi, lirat e ndonjë kubanë e zinxhirë më të imtë. Viralitet!
Mirë, pse jo! Ari është investim dhe pasuri e patundshme. Është rezerve për kohë krizash, se kriza shpesh fillon që me rimën e natës së qikave, (pardon të bachelorette’s night) kur këngëtarja, e përcjellur nga lotët e nanës e këndon këngën e famshme: “O ma t’miren nana e ka njo, na ia marrim, e lomë pa asnjo”.
Më duket që ky varg është më i famshëm se edhe këngët e Dafinës marrë parasysh se dasma ka me shumë sesa koncerte e konferenca për shtyp.
Përmbledhtasi, çdo ditë po atrofizohemi kulturalisht. Po kënaqemi me universin tonë të përrallave me Hirushet, ndërkaq TV –të mbrëmjeve po na e nxjerrin gjumin nga dhimbjet e tregimeve për njerëzit e burgjeve./GJILANI INFO/
