Nga: Krzysztof Kieslowski
Përkthimi: Telegrafi.com
Për politikën
● Kur flasim për politikën, menjëherë nisim të ndahemi. E pashë të nevojshme t’i kërkoj gjërat që i bashkojnë njerëzit.
● Goja jonë është plot me fjalë të tilla si liria, por çfarë do të thotë kjo në të vërtetë? A nuk do të thotë mbase të jesh krejtësisht i vetëm, të jetosh në një vakum total?
Për filmin
● Filmi është medium primitiv. Por, për shkak se nuk është i sofistikuar, është gjithashtu i arritshëm. Mund të përpiqeni ta tejkaloni kufizimin e tillë, por rrallë ndodh që njerëzit të kenë sukses. Unë nuk shkoj fare në kinema.
● Të gjithë vjedhim, por nëse jemi të zgjuar, vjedhim nga regjisorët e mëdhenj. Atëherë këtë mund ta quajmë ndikim.
Për “Tri ngjyrat”
● E bardha ka të bëjë me barazinë e kuptuar si kontradiktë. E kuptojmë konceptin e barazisë, se të gjithë duam të jemi të barabartë. Por, mendoj se kjo nuk është absolutisht e vërtetë. Nuk mendoj se dikush me të vërtetë dëshiron të jetë i barabartë. Të gjithë duan të jenë më të barabartë … për këtë bëhet fjalë në film.
● Nuk dua t’i gjykoj personazhet e mia. Është e pacipë t’i gjykojmë, sepse nuk mund t’i shohim kurrë shkaqet e një ngjarjeje, por thjesht rezultatet. Nuk dimë mjaftueshëm. Dhe, ndonjëherë nuk bëjnë as personazhet.
Për pensionimin
● Është e mjaftueshme. Me kënaqësi po e lë mënjanë filmimin. Nuk më pëlqeu e gjithë bota e filmit, një botë e shpikur, joreale, vlerat e së cilës janë krejtësisht të ndryshme nga ato me të cilat jam mësuar. Vlerat bazike. Nuk është një profesion i nderuar.
Për jetën
● Të gjithë i janë afruar një aksidenti të një lloji. Janë kurthe të të ashtuquajturit qytetërimi ynë. Kjo është ajo që u përpoqëm ta dramatizojmë dhe ta diskutojmë te “Tri ngjyrat”. Askush nga ne nuk pret të ndodhin gjëra të tilla, por ato ndodhin.
